RECOMMENDED: Harri og Harra á Mokka (exhibition) / 2026.04.16. - 2026.05.20. 🎨 📷 🇮🇸

/// ENGLISH BELOW

Þann 16. apríl opnar samsýningin Harri og Harra á Mokka

þar sýna feðginin og kollegarnir, Harri og Nína Harra, ný verk: málverk, ljósmyndir, þæfð verk og prent.

Við miðju hallærispleins Rembrandts í Amsterdam, í hlýjum klið Café Schiller, sitja kollegar og feðgin, Harri og Nína Harra. Þau bíða Orval, mátulega sterks trappista með lillabláum tígull-miða: silungur uppréttur með gullhring í munninum. Flaskan kemur með breiðum bikar sem rúmar allt innihaldið ef hellt er snökt og óttalaust. Yfir aperitief ræða þau húsnæði og heimili.

Fyrir rúmum áratug samdi Harri ímynduð íslensk götuheiti sem titla á verkum á Mokka kaffi í Reykjavík: Rauðhólabraut 83, Starland 64, Torfhólar 176. Nína hefur árum saman safnað íslenskum fasteignamyndum, einkum þeim sem bera lífsummerki fyrrum íbúa. Fasteignamyndir vilja vera ímynduð heimilisföng, þar sem kaupendur varpa á þau vonum um huggulegan og öruggan hversdagsleika. En heimili gleyma seint. Sama hversu stílhreint allt er, taka rýmin á sig sérkenni lífa sem káma skipulagið. Að búa er spuni og endurtekning; leifar rútínu safnast upp og sitja eftir. Þær birtast í hornum mynda, í skuggum húsgagna og í speglum sem endurvarpa meira en ætlað var. Í þessum brotum má greina nærveru sem hvorki verður sviðsett né auðveldlega fjarlægð—þörf sem er alltaf til staðar, þó sífellt óaðgengilegri.

Á Mokka sýna feðginin og kollegarnir, Harri og Nína Harra, ný verk: málverk, ljósmyndir, þæfð verk og prent. Á Café Schiller borða þau kvöldmat, panta tvo advocaat og snúa samtalinu að öðru.

Sýningn stendur til 20. maí n.k.

 

In the middle of Rembrandt’s plein in Amsterdam, in the warm embrace of Café Schiller, sit colleagues and father and daughter, Harri and Nína Harra. They are waiting for Orval, a suitably strong trapper with a purple-blue diamond label: an upright trout with a gold ring in its mouth. The bottle comes with a wide goblet that can hold the entire contents if poured slowly and fearlessly. Over an aperitif, they discuss housing and home.

Over a decade ago, Harri wrote imaginary Icelandic street names that served as titles for artworks at Mokka Kaffi in Reykjavík: Rauðhólabraut 83, Starland 64, Torfhólar 176. Nína has spent years collecting Icelandic real estate photos, especially those that bear the life marks of former residents. Real estate photos want to be imaginary addresses, where buyers project onto them hopes for a cozy and safe everyday life. But homes are slow to forget. No matter how stylish everything is, the spaces take on the characteristics of lives that inhabit the layout. Living is improvisation and repetition; the remains of routine accumulate and linger. They appear in the corners of pictures, in the shadows of furniture, and in mirrors that reflect more than intended. In these fragments, one can discern a presence that is neither staged nor easily removed—a need that is always there, though increasingly inaccessible. At Mokka, father and son and colleagues, Harri and Nína Harra, are showing new works: paintings, photographs, felted works, and prints. At Café Schiller, they have dinner, order two advocaats, and turn the conversation to something else.

 

 

LOCATION: Mokka-Kaffi Skólavörðustígur 3a, 101 Reykjavík, Iceland